Deze wand is opgebouwd uit 170 identieke, modulaire elementen. Op bepaalde plekken zijn deze elementen gedraaid, bij het grotere vlak onder 90 graden en bij het kleinere onder 45 graden. Hierdoor ontstaan, afhankelijk van de kijkrichting, afwisselend meer open of juist gesloten zones. Dit spel van openheid en geslotenheid stuurt de blik van de toeschouwer en bepaalt welke objecten achter de wand zichtbaar worden vanuit een specifieke hoek. De herhaling van één enkel element creëert ritme en orde, terwijl de draaiingen juist variatie en dynamiek toevoegen. Het idee van een gevel die gecontroleerd licht doorlaat, waarbij schaduwspel een belangrijke rol speelt, kwam ik tegen in projecten over schoolgebouwen in Afrika. Door mijn wand met die principes in gedachten te ontwerpen, ontstaat een scheiding tussen ruimtes die beperkt licht doorlaat. Zo blijven de achterliggende ruimtes koeler, terwijl er een boeiend spel van licht en schaduw ontstaat. Tegelijkertijd blijft er visuele connectie tussen de twee ruimten door de openingen. Omdat bij dit soort projecten in Afrika vaak baksteen wordt gebruikt, koos ik voor een materiaal in een vergelijkbare tint. De elementen kunnen op een soortgelijke manier worden gemaakt, waardoor het ontwerp een moderne interpretatie van de klassieke baksteen vormt.