Een boswachter observeert voortdurend de omgeving om hem heen. Dat uitgangspunt vormt de basis van dit ontwerp, een boswachterhuis waarin de vorm zo eenvoudig mogelijk blijft, namelijk een kubus, zodat het materiaal kan spreken. Zo'n tweehonderd jaar geleden zorgden onder meer rietplanten voor het ontstaan van het Brienenoordeiland, doordat ze sediment en slib vasthielden. Datzelfde riet groeit nu nog altijd op het eiland. Door de kubus hiermee te bekleden, ontstaat een gewortelde materialisatie. Zo verankert het huis zich zowel letterlijk als symbolisch in zijn omgeving. Van buiten oogt de kubus gesloten en terughoudend. Van binnen is het tegenovergestelde waar. Het is één grote, open ruimte waarin wonen en werken samenkomen. Beneden bevindt zich het woongedeelte en een werkplek met bureau en opbergruimte voor de boswachter. Daarboven, via de route langs de binnenwand, volgen de badkamer, het bed en uiteindelijk een uitkijkpunt boven het dak. Zo wordt het huis zelf een instrument om te observeren, precies zoals de boswachter dat doet. Als groep hebben we daarnaast een voorstel gedaan voor een nieuw stukje getijdennatuur op het Brienenoordeiland, waarbij binnen het ensemble eetbare planten worden verbouwd.